4 Mart 2009 Çarşamba

HEP BİR YERLERE, BİR ŞEYLERE YETİŞME

Hep bir yerlere, bir şeylere yetişme telaşındasınız değil mi? Hiç vaktiniz yok, 'Fast live', 'Fast food', 'Fast music', 'Fast love'... Dikte ettirilen 'yükselen değerler', 'in' ler, 'out' lar... Buna benzer bir odada, şanslıysanız gökyüzünü görebilen bir pencere ardında bitecek hepsi. Dostluğu klavyelerinde, yaşamı monitörlerinde arayanlar, Size sesleniyorum! Hangi tuş daha etkilidir ki sıcacık bir gülüşten ya da hangi program verebilir bir ağaç gölgesinde uyumanın keyfini? Copy-paste yapabilir misiniz dalgaların sahille buluşmasını? İçinizi ısıtan gün ışığını gönderebilir misiniz maille arkadaşlarınıza? Sevgiyi tuşlarla mı yazarsınız? Öpüşmek için hangi tuşlara basmak gerekir? Ya da geri dönüşüm kutusunda saklanabilir mi kaybolan zaman? Doğayı bilgisayarlarına döşeyenler, neden görmezsiniz bahçedeki akasyanın tomurcuklandığını? Ve ıslak toprak kokusu var mıdır dosyalarınız arasında?
Koklamak, duymak, dokunmak, yok mu yaşam skalanızda?
Bilgi toplumu oldunuz da, duygu toplumu olmanıza megabaytlarınız mı yetmiyor?
Müşfik KENTER

5 yorum:

*Mutfaktaki Deli* dedi ki...

Her cümlen doğru biliyomusun. kesinlikle haklısın. Gerçek bir gülüşün yerini sanal mutluluklar tutmaz. Hep koşturmak, mükemmel eş olmak, mükemmel anne, mükemmel meslek sahibi olmak zorunda sanki herkes. Bırakın hayatı tüm doğallığıyla yaşayalım. Eksikler gedikler biz insanlar için. Yeter ki sevgi duygumuzu kaybetmeyelim. Asıl o zaman içimizdeki büyük eksiklikleri ancak sevgiyle kapatabiliriz.Tebrikler hatırlattığın için:)

CANDAN TARİFLER dedi ki...

İNANMIYORUM YA YÜZÜM KIZARA KIZARA OKUDUM YAZIYI EVDEN ÇIKMAZ PCNİN BAŞINDAN AYRILMAZ OLDUM SIRTLARMIN AĞRIDIĞINI HİSSSEDİYORUM ÇOĞU ZAMAN NE DOĞRU SÖLEMİŞ MÜŞFİK KENTER BU YAZI BENİM İÇİN YAZILMIŞ :(

UFUK ÇİZGİSİ dedi ki...

Herşeyin gerçek olması gibi olamaz hiçbirşey. Sevgiyi anlatmak için sözler yetmezken klavye yetebilirmi hiç.
Blogumda ufak bir anket yapıyorum..katılırmısınız? bir kaç blogun aramızdaki iddası üzerine bunu yapmaya karar verdim..dilerim ben haklı çıkarım..şimdiden teşekkür ederim

leydielif dedi ki...

ne diyebilirim ki çok güzel anlatmış Müşfik Kenter. ama bazen bizde arıyoruz dostluğu akadaşlığı yanı başımızda bulamadığımız içten duyguları maalesef yapıyoruz . çok güzel ve anlamlı bir yazı çok teşekkürler.

Arzu dedi ki...

Bu yazıyı ilk okuduğumda bende çok etkilenmiştim. Diyecek hiçbir söz bulamıyorum. Malesef yaşadığımız hayatın gerçekleri bunlar. Paylaşımlarınız için teşekkür ederim arkadaşlar. Sevgiler...